Μαιευτική - Γυναικολογία | Μαστολογία

Μικρογονιμοποίηση (ICSI)

Η μικρογονιμοποίηση, ICSI ή ενδοκυτταροπλασμική έγχυση σπέρματος, είναι μία μέθοδος, η οποία εφαρμόζεται σε περιπτώσεις ανδρικής υπογονιμότητας. Υπάρχουν περιπτώσεις που το σπέρμα δεν μπορεί να διεισδύσει στο εξωτερικό στρώμα του ωαρίου για διάφορους λόγους.
Σε αυτές τις περιπτώσεις, μια διαδικασία που ονομάζεται ενδοκυτταροπλασματική έγχυση σπέρματος (ICSI) μπορεί να γίνει μαζί με εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF) για να βοηθήσει στη γονιμοποίηση του ωαρίου. Κατά τη διάρκεια της ICSI, ένα μόνο σπέρματοζωάριο εγχέεται απευθείας στο κυτταρόπλασμα του ωαρίου.

Πώς λειτουργεί η μικρογονιμοποίηση ICSI

Στη μικρογονιμοποίηση ICSI, μια μικροσκοπική βελόνα, που ονομάζεται μικροπιπέτα, χρησιμοποιείται για την έγχυση ενός μόνο σπέρματος στο κέντρο του ωαρίου, μόλις γίνει η γονιμοποίηση, το γονιμοποιημένο ωάριο (που τώρα ονομάζεται έμβρυο) αναπτύσσεται σε εργαστήριο για 1 έως 5 ημέρες πριν μεταφερθεί στη μήτρα της γυναίκας.

Πότε ενδείκνυται η μικρογονιμοποίηση ICSI

Στη μικρογονιμοποίηση ICSI, μια μικροσκοπική βελόνα, που ονομάζεται μικροπιπέτα, χρησιμοποιείται για την έγχυση ενός μόνο σπέρματος στο κέντρο του ωαρίου, μόλις γίνει η γονιμοποίηση, το γονιμοποιημένο ωάριο (που τώρα ονομάζεται έμβρυο) αναπτύσσεται σε εργαστήριο για 1 έως 5 ημέρες πριν μεταφερθεί στη μήτρα της γυναίκας.

Θα είναι αποτελεσματική η μικρογονιμοποίηση ICSI;

Στη μικρογονιμοποίηση ICSI, μια μικροσκοπική βελόνα, που ονομάζεται μικροπιπέτα, χρησιμοποιείται για την έγχυση ενός μόνο σπέρματος στο κέντρο του ωαρίου, μόλις γίνει η γονιμοποίηση, το γονιμοποιημένο ωάριο (που τώρα ονομάζεται έμβρυο) αναπτύσσεται σε εργαστήριο για 1 έως 5 ημέρες πριν μεταφερθεί στη μήτρα της γυναίκας.

Μόλις πραγματοποιηθεί η γονιμοποίηση, η πιθανότητα ενός ζευγαριού να γεννήσει ένα μόνο μωρό, δίδυμα ή τρίδυμα είναι η ίδια εάν κάνει εξωσωματική γονιμοποίηση με ή χωρίς ICSI.

Μπορεί η μικρογονιμοποίηση ICSI να επηρεάσει την ανάπτυξη ενός μωρού;

Εάν μια γυναίκα μείνει έγκυος με φυσικό τρόπο, υπάρχει 1,5% έως 3% πιθανότητα το μωρό να παρουσιάσει κάποιο σοβαρό γενετικό ελάττωμα. Η πιθανότητα γενετικών ανωμαλιών που σχετίζονται με την ICSI είναι παρόμοια με την εξωσωματική γονιμοποίηση, αλλά ελαφρώς υψηλότερη από ό,τι στη φυσική σύλληψη.
Ορισμένες καταστάσεις που έχουν συσχετιστεί με τη χρήση του ICSI, είναι το σύνδρομο Beckwith-Wiedemann, το σύνδρομο Angelman, ο υποσπαδίας ή οι ανωμαλίες του φυλετικού χρωμοσώματος. Πιστεύεται ότι εμφανίζονται σε πολύ λιγότερο από το 1% των παιδιών που συνελήφθησαν χρησιμοποιώντας αυτή την τεχνική.